julia's profile*jÛliUs*PhotosBlogListsMore Tools Help

Blog


    Sentimientos (un día cualquiera)

     
    Alegría
    ilusión
    decepción
    compañía
    calor
    "tu has conseguido llenar de color mi vida"
    tristeza
    celos
    lejanía
    cercanía
    anhelo
    "por fin me hablas!!"
    felicidad
     

    Cualquier noche...

     
    Hoy te he visto; hoy me has mirado; hoy me has hablado. Hace tiempo que lo esperaba, que te buscaba, que te seguía, pero tu no me veías. Mi mundo de ilusiones se caía; aún se sigue cayendo, pero hoy ha empezado a caer más despacio.
     
    "pero cualquier noche puede salir el sol, que ilumine nuestro corazón"
     
    Yo estoy esperando ese sol...

    Tiempo

     
    Cuánto tiempo, qué tal todo? Bien y tu?Yo también bien. Pero cuántas cosas han pasado en este tiempo, tu, yo, tu gente, la mía; el tiempo pasa y se olvidan las cosas, se olvida la gente, quizá los rencores... eso tarda más en irse, en desaparecer, pero parece que ya se fue, ya cesaron los reproches, las contestaciones, estar a la defensiva...pero también se acabó la complicidad, las risas, los buenos tiempos. Hoy lo que queda es el recuerdo, sólo eso; se acabó la comunicación, se acabaron las palabras, la confianza. Por fin dejó de hacerme daño el verte, hablar contigo dejó de ser un mal momento cada mucho tiempo, ahora es ya sólo un momento de nostalgia, de melancolía, de tristeza sin rencor...Aunque con tristeza, hoy puedo decir que estoy feliz. Ya todo pasó. Seguirás siendo un punto en mi pasado, pero ahora sonreiré al pensar en ello, porque pensaré en todo lo bueno que vivimos.
     
    "Las calles sin sombra, puñales del sol..."

    Lobicán (ruxe ruxe)

     
    Sempre quixen ser por un aldo como o demo
    e ter un pouco de xenio.
    E aunque fosa mentira, ser libre por un día 
    e ver doutro xeito a vida.
    Pero a xente coma min,
    ten que vivir coma un can,
    encadeado a cadea.
    Encadeadas as máns só me queda ouvear
    ben alto coma un lobicán.
    Lobicán, lobicán...
    ouvear coma un lobicán.
     
    E aínda segue ahí estando
    o veneno no ar,
    aínda é demasiado cedo.
    E ainda se miras ao ceo,
    aínda se ven os martelos
    clavando nos clavos.
    Pero a xente coma min,
    ten que vivir coma un can,
    encadeado a cadea.
    Encadeadas as máns só me queda ouvear
    ben alto coma un lobicán.
    Lobicán, lobicán...
    ouvear coma un lobicán.
     
    E eu mentre sego aquí preso
    nesta cárcere de fame,
    estoume facendo vello.
    E os barrotes que teño,
    por mito que tento,
    no son quen de rompe-los.
    Porque a xente coma min,
    ten que vivir coma un can,
    encadeado a cadea.
    Encadeadas as máns só me queda ouvear
    ben alto coma un lobicán.
    Lobicán, lobicán...
    ouvear coma un lobicán.
     

    Reflexiones de derecho internacional

     
    "No se consiguió demostrar q Perejil fuese ni d españa ni de marruecos"
    Etore: "Entonces, podría ir alguien y decir quedarselo?"
     (Eso ya lo habíamos pensado nosotras antes)
     
    Próximamente: invasión de Perejil, donde montaremos una ISOA (isla social ocupada y autogestionada) Islote de Perejil.
     
    ¿¿¿Quién se apunta????

    Diccionario

     
    Palabras nuevas q añadir a nuestro vocabulario diario:
     
    Panfletear= repartir panfletos.
    Descartelar= arrancar carteles q no te agraden mucho.
     
    Ahora q ya las conocemos, sólo falta ponerlas en práctica, como hacen algunos, q están muy acostumbrados a panfletear y descartelar.
     
     

    Estás ahí

     
    Te veo en todas partes, siempre apareces, tu o algo q me recuerda a ti...quizá es q todo me recuerda a ti, las cosas cotidianas se vuelven extrañas de repente, ajenas, ya no son como las recordaba, ahora son todas tu.
    Siempre vuelves cuando no quiero verte y desapareces cuando te busco. Pero tu mirada no llega, ni tus palabras...eso es lo que realmente echo de menos. ¿Se puede echar de menos lo que nunca se ha tenido? Hoy, creo q si.
     
    "No seas egoísta y llámame algún día"

    Manifestación estatal por uan vivienda digna

     

    Una vez más, el 24 de Marzo se convoca una macro-manifestación en todas las ciudades por el derecho a una vivienda digna para todos.

    En esta ocasión, con la llegada de la alegría primaveral, todas las asambleas populares VdeVivienda surgidas en las sentadas del año pasado se han coordinado para que el 24M sean un día de manifestaciones masivas y simultáneas que desborde la capacidad de aguante y manipulación de nuestros políticos.

    De nuevo nos encontramos en la calle los excluidos del acceso a una vivienda, los hipotecados, los que ya no se extrañan de la corrupción de cada día, los que seguimos sin entender que haya más de tres millones de casas vacías en el estado y los que pretendemos impedir que el afán de lucro de unos pocos secuestre los derechos de todos.

    VOLVEMOS A LA CALLE PARA QUE LA VIVIENDA SEA UN DERECHO Y NO UN NEGOCIO

    Esta vez nos movilizamos en tiempos pre-electorales, de promesas, de mentiras... en tiempos en que todos los que no han hecho NADA nos intentarán convencer de que a partir de ahora sí se van a tomar en serio el problema de la vivienda, sí van a actuar y sí van a defender los derechos que el mercado les ha hecho olvidar.
    Por todo ello, desde VdeVivienda se convoca para el 24 de Marzo el mayor día de movilizaciones por la vivienda.

    MADRID    Pta del Sol 17h
    BARCELONA Pza Catalunya 17h
    ZARAGOZA Pza Aragón 19h
    SEVILLA Pza Nueva 17h
    JEREZ Pza Arenal 17h
    SANTANDER Pza Ayuntamiento 17h
    MURCIA Pza Sto Domingo 17h
    CÁCERES Pza Mayor
    SALAMANCA Pza Mayor
    A CORUÑA Pza María Pita
    VIGO Pta del Sol
    OVIEDO Pza América
    GIJÓN Pza del Parchís
    HUESCA Pza de Navarra
    MALLORCA Pza Mayor
    MAÓ Pza de la Constitución
    TENERIFE Pza Weyler
    BADAJOZ Pza S.Francisco
    PLASENCIA Pza Mayor
    CÁCERES Pza MAyor
    Más información: www.vdevivienda.net

    A la vuelta de Amsterdam

    Bueno, como soy bastante vaga, después de esperar casi una semana a ver q ponía del viaje...he decidido copiarme las frasecillas q ha transcrito María, al fin y al cabo, más o menos resumen lo mejor de viaje...Están con algunas modificaciones, jejeje.
     
    The first door! the first door!! (Mientras Félix, super feliz, abría la puerta que no era)
     
    -Sch-lick yea off spuk yea? (vocabulario básico para moverte por Amsterdam... viene en el plano)
     
    -Nacho, tenemos que esperar a Aranzazazooouu... (nota: el alcohol impide la vocalización. No bebáis, es malo)
     
    -¿Eso de ahí es humo o es que está entrando una nube por la ventana? (Nieves, sorprendida por la mañana)
     
    -¿Eres virgen de porros?
    -No, he fumado alguna vez... pero nunca ha habido penetración hasta el fondo
     
    -Mira Julia... ¡como mola! (Félix mientras veía arder la zapatilla de Nach; ésta fue preparando el viaje, xo se incluye, felix es piromano en cualquier parte...q se lo digan al brazo de maria tb)
     
    -Güeno, güeno... (Franchu)
     
    -Estás en la droga + drogaínas (el refranero popular)
     
    -Franjo y Juanfe nos miran con desprecio (Nach)
     
    -¿Ya es de noche? se me ha pasado el día volando...
    -Sí, claro, sólo llevamos 7 horas andando...
     
    -Margaritas verdeeees... (Me invento canciones jugando al "Señor del 3" y nadie se da cuenta)
     
    -María... ¿¿por qué me persigues?? (yo paranoide total... sí es que las drogas no son buenas; claro, tp es noraml q me pergigais por todo el comedor!!! los drogainas sois vosotros, y no os dais cuenta)
     
    -Hoy tengo cara de patata...
     
    -Es que yo intento poner el digital como en mi casa... pero le doy a la "V" y no va (el catalán de rastas del hotel contándonos porque no conseguía poner el Barça-Madrid, con reacción de risas al oír maria y yo la letra prohíbida...veis como me persigue?? las V están en todas partes, no soy yo...)
     
    -¿Sabes por qué Félix siempre vuelve en coche cuándo sale?
    -¿Por qué?
    -Porque le da miedo ir en BUHO
     
    -Goldo catatonio (Mote cariñoso de Nach a Félix)
     
    -Félix, házte otro (ésta debió ser la más repetida por nach en todo el viaje...a ver si aprendeis a liar el resto!!q felix no va a volver a ir con vosotros solo por no liaros los porros)
     
    -¿Qué? ¿qué te quieres tirar a .....?
    -Sí, eso también, pero decía otra cosa...
     
    -Hay un guiri en mi ducha...
     
    Tras tener la feliz idea de hacernos kalimotxo con un vino en botella... y descubrir que no teníamos sacacorchos: Julia tiene la solución... navaja, llaves, percha... (al fianl lo conseguimos, después de sólo...1 hora?? sergio y yo somos los mejores xD)
    Resultado: KALIMOTXO AL KORTXO (con tropezones, MmMmM...)
    -Oye, ¿no tendréis un colador o algo así? (Sí Julia... casualmente llevo un colador en el bolsillo).
     

    AMSTERDAM

    MAÑANA..................
     
    AMSTERDAM!!!!!!!!!!
     
    ARE YOU READY POLIETILIKOS???

    BETAGARRI!!

    Son unos craks...menudo concierto el de ayer.
    Llegamos super pronto (x si había cola), xo weno, aprovechamos el tiempo rodeadas de vasco(s), chinos y de frutimotxis (nuevo nombre de frutimotxo); estuvo entretenidilla la tarde...y luego llegó lo mejor: el concierto; al final si q se llenó la sala, todo el mundo bailando, cantando (o haciendo q cantabamos, tenemos q aprender más euskera ), yo perdí mi pendiente del chupete, haciendo fotos, robando cerveza del escenario (con la ayudita del vasco 2), pidiendo agua y gafas (q no me las dio , xo me dio dos besillos ), empujando a los q nos echaban del sitio, subiendo al escenario, recogiendo cristales de gafas del suelo...En fin, q dio para mucho y q a ver si vuelven, xq estuvo super bien el concierto.
     

    Oye niña escucha lo que digo,
    oye niña mira estoy perdido.
    Desde que te has ido no me hallo,
    desde que te has ido y me has dejado.

    Y cuando canto al amor
    y dejo a un lado el dolor
    vuelvo a ver otra vez tu color.

    Cuantos colores hemos vivido,
    cuantos dibujos hemos creado,
    y con los pinceles de mis labios
    todo tu cuerpo entero he pintado.

    Sé que nadie entiende lo que digo,
    sé que nadie es verde ni amarillo,
    sé que lo difícil es sencillo,
    dime tú qué puedo hacer contigo.

    Y el tiempo al pasar
    no me deja olvidar
    que eres tú la que me hace llorar.

    Sé que media vuelta no es un giro,
    sé que no se pierden los perdidos,
    sé que no hay viaje sin recorrido,
    dime niña qué hago yo contigo.

    Aunque lo intento no consigo
    imaginarte en amarillo
    tu eres verde.
    Eres mi verde preferido
    ver desde fuera lo ocurrido
    que facil es morir dormido